Özge Çoban-ORHAN KEMAL’İN “UZMAN “ ADLI HİKAYESİNİN KİŞİLER BAKIMINDAN İNCELENMESİ

ADAM:mütehassıs ”çok yakışıklı bulmuştu adamı…”
Kibar:”buyursunlar hanımefendi…”
Başarılı:”İtalya,Fransa,İngiltere ta norveç’e kadar şöyle uzandım.konferanslar verdim..”
Çapkın:”kartının arkasına bir arkadaşının daha çok tavladıkları karı,kızları düşürmekte kullandıkları yazıhanenin adresini yazıp uzattı.”

TUNÇ:çocuk ”5 yaşlarında,kumral kıvır kıvır saçlı,cin bakışlı bir çocukla…”
“zeki,yakışıklı…”
canayakın:”…o da böyle hiç tanımadığı insanlarla hemen senli benli olurdu.”
Meraklı:”…niye tutuyordun sinekleri?”,”tecrübe ne demek.”,”deney ne demek?”
saygısız:”hayvanoğlu hayvaaaaaan”,”hişt hayvaannn”



ANNE:anne ”kızına benzeyen pırıl pırıl bir anne.”
“güzel anne…”
“gözlerini genç kadının al al yanaklarıyla ela gözlerinden ayırmadan…”
“…canlı saçları da harikaydı.”
Kibar:”kadın hiçbir şey anlamadığı halde:_ yaa! Dedi”
Eşini sevmeyen:”kocam aptalın biridir.”,”evet evet aptalın,budalanın biri!”