İstanbul sana sesleniyorum bu gece.
Beni dinle kız kulesi.
Çığlıklarımı duy Boğaziçi.
Gözyaşlarımı sakla Marmara denizi.
İçimdeki ses konuşuyor bu gece.
Kalbim hızla çarpıyor, sırdaşımsın bu gece.
İstanbul, hıçkırıklarını duyuyorum.
Kız kulesi, ışıltının yaptığı yakamozları seziyorum.
Boğaziçi, dudaklarının yanından süzülen gözyaşlarını görüyorum.
Marmara, sana bakıp hüzünlenen insanları görüyorum.
29 Mayıs 2007 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
güzel bir şiir olmuş. yazı hayatında başarılar..
Bırgun semaya bakdında ıstanbulda biryarım var dien bır ınsan var karşinda göz bebegim sen yınede uzulme dayaanamamm sana kıyamam bogaz içi 7 tepesı mehtabı semasına ıcınde bulunan sevgılıye haykırışı olan bır dunyada sana sonsuza dek sonsuza dek senı ... neyse ıstanbul gözlerımde kaara bir ok kara bır anı kara bır gözyaşi oldu guzel güzel soldun aglayan yıllar aglayan gunler aglayan anıların gecelerın vede unutamadım senı yar unutamadım bıryarim var istanbulda
Yorum Gönder