Bahar Eren-O Minik Hayatlardan Bir Tanesi

Yaşadıkları yer bir çukurdu sanki..çukur denilecek kadar minicik kutu gibi bir yerdi,nasıl da yaşıyorlardı ama orada,ama onlar mutluydu..isimlerini bilmiyordum, mutluydular o kadar imrenirdim ki onların yaşantılarına,ailesine,sevgilerine...keşke onların yerinde olsam diyordum bazen kendi kendime...ama annesini küçük yaşta kaybetmişlerdi,tam altı kardeş..ama mutluydular elalem yardım ediyordu,ellerinden geldiği kadar, bir sokak çocuğundan farksız değildiler,öyleydilerde benim gözümde...bazen aralarında birbirlerine şakalar yaparlar,eğlenirlerdi,aslında bilinen ve görünen o kadar sıkıntıları vardı ki...hiç aldırmadan eğleniyorlardı..belki düşünüyorlardı nasıl olsa dışardan millet yardım eli uzatıyor, onlara bakıyordu,telaş edilecek ne vardı ki..ama hiç düşünmedikleri o kadar belliydi ki..ama o zavallı yavrucakların halini ben bile bu küçük yaşımda düşünüyordum..zavallılar..annesizlik,kimsesizlik gibi bişey,babalarıda bırakacaktı onları..o küçük mini yuvalarına bir uğruyordu,bir gün gelmiyordu..çok üzülüyordum onlara,babasızda kalacaklardı..sonunda babalarıda gitti..yapayalnız kaldılar..her gece birisinin ağlama sesleri geliyordu, penceremin kenarından onları izliyordum..o mini evleri buradan çok net görünüyordu..çukur bir evleri vardı..sonra ilerideki eve taşındılar..orası daha rahattı,geçinmeleri için,dışarıdan o elalemin yardımlarıda olmasa her biri ölmüştü belkide..zavallı ailesiydi birer..adlarını bilmediğim için onlara birer isim taktım,onlarla o kadar çok konuşma isteği vardı ki içimde,ama annem ''sakın onların yanına gitme!'' diyordu..en büyükleri''ali'',ondan sonra gelen''murat'',''rıfat'',''rıza'',''ziya''ve en küçükleri, en acı çekeni''refik''...refik çok tatlıydı,uysaldı.herkes onu çok seviyordu..kim bakacaktı bu zavallılara..çok acıyordum..her biri benim dostumdu,onlar hiç bilmesede ve bilmeyecek olsalarda...

''aradan birbuçuk yıl geçti..''

ve sonra..bu güzel çocuklar annesiz babasız büyüdüler..yalnız..karşı evdeki Hacer Teyze onlara bakıyordu..neden onları evine almıyordu kimse acaba..çok üzülüyordum..ama aralarından ikisi ayrılmıştı..zengin bir adam iki kardeşi alıp bilmedikleri bir yere götürmüştü..nerede olduklarını ben bile bilmiyorum..çok yorgunlar ve bitkinlerdi..kardeşlerinin gittikleri zaman..ben her gece onlar için ağlıyordum..anne ve babasızlığın ne olduğunu aslında çok iyi anlıyordum..iyiki annem ve babam beni bırakmamışlardı..iyiki varlar..aradan bir süre geçtikten sonra kardeşlerin ikisi öldü..bu olay beni çok etkiledi..birini araba kazasında kaybettik..o kadar etkiledi ki beni,hergün ağladım onun için..çok seviyordum en çokta refik'i,en acı çekeni ve yazık olanı oydu..öbür kardeşide soğuktan öldü..göz göre göre her biri ellerimizden kayıp gidiyordu..anneme anlattığımda bana hep''biz ne yapabiliriz,onların kaderi bu..''diyordu..ben çok kızıyordum herkese,ne kadar acımasızlardı..hatta o kadar düşünüyordum ki ben onları,bir kere Hacer Teyze'ye demiştim,o soğuktan ölen kardeş için''..keşke battaniye gibi birşey verseydim,zavvalı...''diyordum.Hacer Teyze adeta bana bakarak gülüyordu..bana ''kızım hiç öyle şey mi olur..''diyordu..peki o zaman neden Hacer Teyze onlara yemek götürüyordu..ben bir battaniye verince alay konusu oluyordum,hem bu benim için,sırf benim için değil,her insan için bir insanlık vazifesiydi..hem insanda bir şefkat,acıma duygusu olurdu..aradan bir süre sonra benim küçük aşkım refik ve onun abisi ziya kaldı..sonra ziya da onu terk etti..biraz büyüdü ve refik i yalnız başına bıraktı..ne olacaktı refik in hali...kim bakacaktı ona..ailesi gözler önünde yok oldu ve kimse birşey yapmadı..bu kadar basitmiydi herşey..nasıl oldu da kimse yardım eli uzatmadı..zaman geçti gitti bir refik kaldı..ona ne mi oldu dersiniz?..iyi oldu aslında,penceremden baktığımda ona sesleniyorum bazen bana bakıyor,çok tatlı bir yüzü var..aşağıdaki bir amca ona sahip çıktı,bazen ben aşağıya inince peşime takılıyor..benimle oynamak istiyor..bende ona bakıyorum,ama artık büyüdüm..aklım herşeye eriyor ve onu her gördüğümde ''işim var ^^pisi pisi^^,okul dönüşü..''diyorum..beni anlıyor mu bilmem ama ben onu herşeyiyle anlıyorum...ama dediğim gibi o bir ''pisi'':)