Gamze Şahin-Çaresizlik

Sadece aklımdaki soruları yanıma alıp sokağa fırlamıştım. Sevginin felaketim olacağını hiç düşünmedim. Hatırladıklarım yanıp sönen kaldırım taşları birde soruların cevaplarıydı. O an hatırlamak istemediğim anlardandı bana kalsa hiçbir olay hatırlanmaya değmezdi hayatımda. Ama bunu da unutup gitmeye çalışmıştım. Öyle çabam vardı ki her yalnızlığım varlığını hatırlayışım olurdu. Seni nefretimin çokluğu kadar severdim. Yusuf’a rastladım kısa bir hal hatır sorup aklımdaki soruları da alarak yanından uzaklaştım. Yusuf anlamıştı ki arkamdan baktığını hissettim. Hiç üslubumu bozmadan kaldırımları sertçe çiğneyerek birazcık uzaklaştım. Sonunda aradığım kimliğe ulaşmıştım. O asaletle bir an sadece baktım ne söyleyeceğimi bilircesine; ‘Anlıyorum’ dedi. ‘Beni doğru anlamışsın’ dedim. Şimdi hata yaptığımı düşüneceksiniz. Evet hataydı kazanan gururummuş gibi olsa da ona bu aşkın yokluğunu tek kelimeyle ifade etmişti gözlerim. Ben bu limanda çok şey bulmuştum ama belki de onun bulamayışıydı tüm olanlar… Ayrıldık neticede. Şahitlerim kaldırım taşlarıydı ama onlar yalancı şahit olmak yerine susmayı tercih ettiler. Bir hırsın kurbanı oldum. Üşüyorum şimdi. Keşke yanımda aklımdaki sorular yerine paltomu alsaydım. Biz hala yaşayan, birbirini tamamlaya hazır iki deniz olurduk. Şimdi bir birlikteliğim var. Hala seni arıyorum, bir okyanus olabilmek için…