Pınar Can-Nanama

Sizlere birini tanıtmak istiyorum.
Kısa boylu,yapılı göbekli,pamuk beyazı,henüz ellialtısında bir çıtır o.
Çok genç yaşta hayatın zorluklarıyla karşılaşmış.Annesini kaybetmiş dokuzunda sırasıyla babası kardeşleri,eşi,kızı derken bu günlere gelebilmiş.Çok
cukları evlenip çoluk çocuga karışmış,genç yaşta kaybettiği evinin direğinin yerini almış.Büyük bir sabırla yetiştirmiş çocuklarını ve hatta torunlarını.
Oda ne!Yüzü çizgilerle dolmuş,masum tebessümleri cizgilerinin arasında kaybolmuş.Her çizgisi hayatının önemli hatıralarıyla dolmuş.Kolay geçmemiş onun yaşamı,kalbi bile dayanamamış hızla giden senelerine daha doyamadan gençliğine.Zalim hayatın çöllerinde savrulmuş hayat nereye götürdüyse.Hala mücadele ediyor hayatla.Kaybetmiş kendini elini eteğini çekmiş herşeyden.Bedeni yorulmuş rüzagara karşı direnmekten.İyice çukurlaşmış birçok düşünce gözlerinde.
Hala savaşıyor,pençeleşiyor hayatla.Hergün bir çizgi bir çizgi ilerliyor yolunda.Düşündüğü kollarını açtığında eksik kalan yeri yani kızı için ayırdığı yeri kimin dolduracağı.Yarattığı nedense yetim kalmış torunları.Yo yo bukadar çobuk pes edemez.Daha hala herkesin ona ihtiyacı var.Okadar şey yaşamış ki kalbinde yara almadık yer kalmamış.Herşeyede alınır olmuş zamanla.Yo yo daha yaşlanmadı.O çizgiler hayatın oyunu saçlarına karlar yağmadı doğanın kanunu bu.
Zaman işlemesin dursun.Herşey bir rüya olsun.Nelere dayanmadı ki o yürek,nelere şahitlik etmedi ki o gözler boşuna mı o çizgiler?Yaralı kalbine bir merhem arıyor galiba yada kaybettiği huzuru ve yakınlarını.Boşlukta yaşıyor sanki kaybettiklerini arııyor gözleri.Bir dakika mutlu olsa anında ağlıyor yo yo yaşlanmadı o çizgiler yalan hayatı geçti gözünün önündende ondan.Tatlı bir kadın o ve kılıç kadar keskin hala arayış içerisinde olan tecrübeli bir kadın o.
Hisettiği herşeyi ufakta olsa gözlerinin sönmeye yüz tutmuş ışıltısına vuran; çok eski bir albüm gibi yada yılanmış bir şarap misali Hayatın ta kendisi o.
O kim biliyormusunuz?Annemin annesi beni büyüten sultan biricik anneannem Beycan.